طول مطالعه: 4 دقیقه

هنوز چیز زیادی دربارۀ کرونا نمیدونستم. اضطراب و تردید در رویارویی با خانواده: فعالیت در بخش عفونی پیامدهایی دارد که بعد از پایان ساعت کار و شیفت نیز هنوز ادامه دارند. کادر درمان ۶ ماه تمام شاهد مرگ غریبانۀ هموطنانشان هستند و هنوز هم این مرگها ادامه دارد؛ در حالی که اپیدمی طوری است که با رعایت پروتکلهای بهداشتی کم میشود». تمام تلاشم این بود که این خانم برگردد ولی برنگشت، این صحنه مدام جلوی چشمانم است».

خرید گیم تایم World Of Warcraft
همۀ اینها مشکلات روحی برایمان درست کرده است». دغدغههای اصلی پرستاران در حفاظت از خود هنگام مراقبت از بیماران کرونایی شامل حفاظتهای فردی، ساختاری و مشکلات ایمنی بودهاند که برای حفظ سلامتشان به کار گرفتهاند (صفاری و همکاران، 1399). همچنین یانلی و ایکزیا (2020) نشان دادند پرستاران درگیر بیماری ازنظر روانی در فشارهای جدی قرار دارند و بنابراین، باید برای حفظ سلامت آنها از سیستمهای اپیدمی اضطراری غربالگری و برای کمک به آنها از مداخلات روانشناختی در طول اپیدمی استفاده کرد.​​​ ​​​!

از مهمترین عواملی که سلامت روانی و جسمی کارکنان را بهطور جدی در سازمانها به خطر میاندازد، ازخودبیگانگی شغلی است که عبارت است از حالت جدایی روانشناختی فرد که شامل تصویر فرد از خود و ارتباطات اجتماعیاش درون و بیرون از محیط کار است. چالشهای شغلی پرستاران طیف وسیعی از موارد مختلف را در بر میگیرد، از نگرانی تعدیلشدن برای پرستاران شرکتی تا خطر ابتلا به کرونا هنگام اینتوبۀ بیماران. در رویارویی با خطرات جدی شکلگرفته، دانشآموزان و معلمهایشان به شبکۀ شاد رفتند، دانشجویان در خانه ماندند، مشاغل سطحبندی و از برخی مزایای مرتبط با این نوع توجه دولت به جامعه و مردم بهرهمند شدند.

این ویروس در ایران خیلی زود مرزهای استانها و شهرستانها را درنوردید و خود را در قامت مسئلۀ چندبعدی نمایان کرد و از آن پس تاکنون، در قالب نسخۀ ایرانی ادامۀ حیات داشته است. نسترن، سرپرستار و مسئول بخش کرونا، یکی از پرستارانی است که با وجود داشتن بیماری زمینهای، میدان مبارزه با ویروس کرونا را خالی نکرد. همچنان که مشارکت کنندگان پژوهش تأکید کردهاند، پرستاران هنگام انجام مراقبتهای درمانی، عموماً با وضعیتهای سیّال بیماران کرونایی روبهرو هستند؛ بیمارانی که وضعیتهای ثابت جسمانی ندارند و با جوابندادن به مراقبتهای پرستاری، آنان را با شرایط سردرگمی روبهرو میکنند.

برای دستیابی به اعتماد موردنیاز برای تأیید علمی این پژوهش از تکنیکهای رایج اعتباریابی استفاده شد؛ به عبارت دیگر، درستی یافتههای پژوهش در این مطالعه از پنج راهبرد بررسی همکاران، چککردن بهوسیلۀ مشارکتکنندگان، مشارکت طولانی، مشاهدۀ مداوم در میدان پژوهش و توصیفات عمیق و غنی استفاده شد. کوربین و اشتراوس ( 2015 : 226) بر این باورند که شرایط فقط یک بخش از پارادایم هستند که در پاسخ به پرسشهای چرا، چگونه و چهوقت میآیند. آنها خود را در یک موقعیت کنترلنشدنی و دشوار تصور میکردند که تسلطی بر آن ندارند.

سپس در ادامه مجموعه سؤالات بهصورت باز طراحی شدند و پس از مصاحبه با 22 نفر به اشباع نظری رسید. در این میان اما پرستاران، در خط اول رویارویی با این ویروس، رنج مضاعفی به دوش کشیدند. برای تضمین حرکت در مسیر صحیح ابتدا ازطریق مصاحبه با شش نفر از مشارکتکنندگان، سؤالات اصلی پژوهش شکل گرفتند و جرح و تعدیل شدند. واسه همین هم اصلاً نمیشد ماسک رو از روی صورت دربیاریم؛ چون هرجا میگشتیم احتمالش بود آلوده شه و ما بدون ماسک بمونیم».

چنین بیماری که ونتیلاتور هم بهش وصله مدام بین مرگ و زندگی دستبهدست میشه و تصور کنید توی این شرایط چه بر ما میگذره». عفونت کووید-19 یک آلودگی به کروناویروس شناختهشدۀ جدید است که با علایم تنفسی همراه است و تصور میشود بهمنزلۀ یک ویروس انتقالپذیر بین انسان و حیوانات پدیدار شده و جهش یافته باشد و یا در غیر این صورت، بهگونهای سازگاری یافته باشد که امکان بیماریزایی میان انسانها را نیز فراهم کند (, 2020). کروناویروس از خانوادۀ بزرگ ویروسهایی است که موجب عفونتهای تنفسی میشود.

«روزهای تلخ کرونا تا ابد در دل من یکی میمونن. پدری که پسر جوانش رو بهراحتی طی ده روز از دست داد، مادری که حتی نتونست جسد دخترش رو یه دل سیر بغل کنه و گریه کنه، مادری که التماس میکرد بذاریم دخترش رو که خواب مصنوعی رفته بود ببینه. پرستاران و بیماران تجارب مشترکی را در این بخش در نتیجۀ همزیستی البته گهگاه تلخ منتج به مرگ بیماران و یا تبدیل شدن پرستار به بیمار درست در همان جایی که مشغول خدمترسانی بود، از سر گذراندهاند.

واردات خودرو خارجی

کمی بعد در تاریخ 4 اسفندماه 1398 آزمایش 3 نفر در شهرستانهای اهواز، شوشتر و آبادان مثبت اعلام شد و بدین ترتیب، خوزستان به جمع استانهای کرونایی پیوست و کادر درمان در سراسر خوزستان بهتدریج خود را در رویارویی مستقیم با این ویروس یافت. «هر مریضی که میمرد، ما به اقوامش تلفن میزدیم و خبر میدادیم. سه روز پشت سر هم سرپا شیفت میدادیم. ادامه که پیدا کرد، ما هم بعضی وقتا شبیه همین دسته از بیمارا التماس توجه داشتیم.

از شنیدن حرفهایشان بغض میکردیم. فشار زیادی روی پرستاران بود و بعضی همراهان بیمارها هم از شدت ناراحتی روی اونها فریاد میکشیدن». و بعد کنش - تعامل شامل احساس به انتها رسیدن توان، بر هم خوردن تعادل مناسبات و روابط اجتماعی، بازاندیشی پیدرپی شغلی و شخصیتی، اضطراب و تردید در رویارویی با خانواده و بعد پیامدها شامل تلاقی پرفشار نقشها، اذعان به حجم زیاد وظایف، نه امنیت جانی و نه امنیت شغل است که پیرامون یک مقولۀ هسته به نام دو تجربۀ درهمتنیدۀ تلخ و دشوار شکل گرفتهاند.

آخرین بروزرسانی در: